Laila Majnun : Kiasan Tuan Guru Nik Aziz

Terdahulu saya rakamkan ucapan terima kasih kepada sanak saudara dan sahabat handai di tempat kelahiran saya, Sungai Bakap; Sungai Acheh dam Sungai Chenaam serta Jawi kerana memberikan sambutan hangat kepada kami semalam.  Walaupun dewan dikunci dan medan agak gelap, namun semangat yang dipertontonkan seolah-olah Nibong Tebal ke arah zaman pencerahan! Tuan Guru Nik Abd Aziz hari ini secara terbuka menafikan hebahan media Umno mengenai kerjasama Umno-Pas. Jelas kelihatan Umno semakin terdesak rentetan dukungan yang kian terhakis. Satelah gagal dengan fitnah, ugutan dan sogokan, mereka bersilih ganti untuk mengadu-domba. Mereka kini sudah sampai ke tahap kegilaan, mengemis perhatian Pas. Anihnya lagi ialah kaedah kotor yang digunakan, rekayasa kenyataan kononnya 'sahih' daripada Tuan Guru Nik Aziz. Kemudian diatur pula ulasan demi ulasan dan digembar gembur di media mereka. Sewaktu kempen Pilihanraya Kecil DUN Manek Urai, bertubi-tubi serangan dilancar ke atas batang tubuh Tuan Guru, kini ghairah sekali menjulang Tuan Guru. Wah, telunjuk lurus kelingking berkait. Nah, sekarang Tuan Guru Nik Aziz menafi keras, menuding media Umno selaku pembelit dan pimpinan Umno yang asyik maksyuk dengan pertemuan hingga ke tahap kegilaan. Hanya kegilaan Laila Majnun terpancar dari cinta sejati…. Ghairah umno pula bagaimana? ANWAR IBRAHIM

Solar eclipse wows Asia

Millions of people across Asia watched as the skies over the continent were pitched into near-darkness by the longest solar eclipse of the 21st century.The eclipse began at 6:24am (00:54 GMT) on Wednesday in India before it was seen over Nepal, Myanmar, Bangladesh, Bhutan and China.Over India, the Moon covered the Sun for almost four minutes, but in other parts of Asia the total eclipse lasted as long as six minutes and 39 seconds.However, Amitabh Pande, a scientist with India's Science Popularisation Association of Communicators and Educators, was still impressed by the event.
"It was still a unique experience with morning turning into night for more than three minutes," he said.One of the best views, shown live on several television channels, appeared to be in the Indian town of Varanasi, on the banks of the Ganges river.

The next solar eclipse with a "totality" - the period of time that the sun is completely covered by the moon - as long as Wednesday's will take place in 2132.But the next time the event will be visible will be on July 11, 2010 over the South Pacific.

PAS Sedia Mendengar

Dari blog ketua pemuda PAS   Respon kepada Pandangan Dr. Asri Zainal Abidin [ lihat disini ] 1. Berasaskan kepada apa yang diajar oleh Islam bahawa antara sifat orang yang beriman ialah : الذين يستمعون القول فيتبعون أحسنه orang - orang yang sedia untuk mendengar lalu mengikut apa yang terbaik . أُولَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُولَئِكَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ Merekalah golongan yang telah mendapat petunjuk Allah swt dan merekalah jua golongan yang celik aqal [ intelek ] . Surah az zumar - 18 2. Biarpun agak pahit , langkah pertama saya memilih untuk bersetuju terlebih dahulu terhadap apa yang diluahkan oleh Dr Asri dengan sedikit teguran saya kepada beliau bahawa luahan itu tidak boleh dipukul rata melainkan hanya dirujuk kepada individu - individu terbabit dan kepada kes - kes tertentu . 3. Saya menegaskan demikian kerana secara umumnya PAS sebagai sebuah Gerakan Islam sememangnya telah berulang kali dalam banyak modul tarbiyyah dan penerangannya secara rasmi mendidik pemimpin dan anggota agar bijak dalam membawa risalah Islam yang diperjuangkan ini . Ianya beramal dengan kebijaksanaan yang diwahyukan : ادع إلى سبيل ربك بالحكمة Serulah [ berdakwah ] olehmu agar manusia kembali ke jalan tuhanmu dengan hikmah [ bijak ] .... dan peringatan [ mauizah ] yang baik serta dialog atau debate [ mujadalah ] yang baik . 4. PAS tidak pernah mendidik dan mengajar apalagi mempunyai skima dan modul khas untuk pemimpin dan anggotanya mencaci dan mencerca siapa sahaja yang berbeza pendapat , sebaliknya apa yang diajar ialah berlapang dada dalam menerima perbedaan dan mengurus perbedaan pandangan dengan tenang , dewasa dan beradab . Kaedah yang sering dibawa ialah : نتعاونوا فيما اتفقنا عليه و نعذر بعضنا بعضا فيما اختلفنا فيه Kita bertolong bantu dalam perkara yang kita sepakati bersama dan kita bertolak ansur dalam perkara yang kita saling berbeza pandangan . 5. Saya juga secara jujur dan benarnya tidak boleh menafikan betapa masih wujud secara ketara dikalangan pemimpin dan anggota yang mengambil pendekatan caci dan cerca dalam ceramah mahupun kuliah mereka terhadap pihak yang berbeza pendapat dengan mereka . Terkadang tahap dan kadar cercaan itu agak keterlaluan dan sukar kawal lantaran ia dikuasai oleh nafsu dan perasaan . 6. Saya menerima luahan atau tulisan Dr. Asri sebagai nasihat . namun sekali lagi saya mahu pertegaskan bahawa PAS tidak mengajar para pejuangnya walau di mana posisi ia berada untuk memaki hamun sesuka hati mencaci cerca serata tempat melainkan pada keadaan dan suasana yang dilihat sesuai dan wajar seperti berdepan dengan kezaliman dan pelaku zalim yang tiada simpati kepada mangsanya . Sebagaimana yang ditegaskan oleh Allah swt : أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ Diizinkan berperang bagi orang-orang (Islam) Yang diperangi (oleh golongan penceroboh), kerana Sesungguhnya mereka telah dianiaya [ dizalimi ] ; dan Sesungguhnya Allah amat berkuasa untuk menolong mereka (mencapai kemenangan). Surah al Hajj : 39 7. Dakwah Nabi saw. adalah contoh method dakwah yang terbaik . Adakala Nabi saw berlembut seperti saat berdepan dengan badawi yang kencing di dalam masjid . Tika itu Nabi saw menghalang Saidina Omar yang berhasrat untuk memukul badawi tersebut kerana perlakuan biadabnya . Namun sikap Nabi saw pada waktu itu menjadikan badawi terbuka pintu hatinya untuk menerima Islam lalu melafazkan syahadah . 8. Adakalanya pula Nabi saw bersikap tegas dan kasar seperti Nabi saw menangani kedatangan Omar rha. [ masa itu beliau belum beriman ] yang mahu membunuh beliau dirumah al Arqam . Nabi saw menerima kedatangan Omar dengan segera menerpa lalu mencekak leher baju Omar dengan garang Nabi saw berkata untuk apa kamu datang ? Sikap nabi yang kasar dan tegas itu membuka pintu hati Omar rha seorang yang keras dan kasar pada waktu untuk beriman . 9. Demikian halnya , Nabi saw pernah tidak memaafkan musuh seperti seorang yahudi bernama Kaab bin Asyraf sehingga Nabi saw pernah berkata , jika ditemui Kaab ini bergantung di kelambu kaabah sekalipun hendaklah kamu bunuhnya . Namun Nabi yang sama jugalah pernah memaafkan wahsyi yang membunuh bapa saudara baginda yang sangat dikasihi Hamzah Abdul Muttalib . 10. Begitulah episode kebijakan Nabi saw dalam berdakwah . Itulah hikmah yang perlu dimiliki oleh para pejuang Islam dan para pemimpinnya . Namun , dasar umum dalam berdakwah ialah pendakwah mestilah hadhir dengan segala kerendahan budi dan keizzahan diri , sopan santun dan bertata susila , berakhlak dan beradab . Firman Allah swt : فَبِمَا رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ Maka Dengan sebab rahmat (yang melimpah-limpah) dari Allah (kepadamu Wahai Muhammad), Engkau telah bersikap lemah-lembut kepada mereka (sahabat-sahabat dan pengikutmu), dan kalaulah Engkau bersikap kasar lagi keras hati, tentulah mereka lari dari kelilingmu. oleh itu maafkanlah mereka (mengenai kesalahan Yang mereka lakukan terhadapmu), dan pohonkanlah ampun bagi mereka, dan juga bermesyuaratlah Dengan mereka Dalam urusan (peperangan dan hal-hal keduniaan) itu. kemudian apabila Engkau telah berazam (Sesudah bermesyuarat, untuk membuat sesuatu) maka bertawakalah kepada Allah, Sesungguhnya Allah mengasihi orang-orang Yang bertawakal kepadaNya. Surah aali Imran : 159

CEOs Without College Degrees

The thousands of wait-listed would-be MBAs who may not get the chance to go to their dream B-school might want to draw inspiration from the following group of CEOs. Not only did they not get graduate degrees, they didn't get undergraduate degrees -- and some never even attended college. Of course, not having a degree didn't stop them from being a big name on campus. You'll find Alfred Taubman's name at Brown, Harvard, the University of Michigan, and Lawrence Technological University; at least one building on each campus bears his name, although the retail magnate and philanthropist never finished college. Read on to learn who else made it into corporate top spots without the benefit of a bachelor's degree. 1. Dennis Albaugh Chairman, Albaugh Type of Business: Pesticides Education: Associate's degree from Des Moines Area Community College Fun fact: He has a collection of more than 100 classic Chevrolets 2. Paul Allen Founder and chairman, Vulcan Type of Business: Media, telecommunications Education: Dropped out of Washington State College after two years Fun fact: He persuaded Bill Gates to drop out of Harvard. They later founded Microsoft (MSFT) together.  3. Richard Branson CEO, Virgin Group Type of Business: Travel, radio, TV, music, venture capital Education: No college degree Fun fact: He became an entrepreneur at age 16 with the creation of Student magazine. 4. Maverick Carter CEO, LRMR Innovative Marketing & Branding Type of Business: Marketing Education: 3.5 years of college at Western Michigan University and University of Akron combined Quote: "Don't be afraid if you see an opportunity to go and give it shot. You can finish school later; it's always there." 5. John Paul DeJoria CEO, John Paul Mitchell Systems Type of Business: Hair-care products Education: No college Fun fact: He started out selling greeting cards at age 9. 6. Michael Dell Founder, chairman, and CEO Dell (DELL) Type of Business: Computers Education: Attended University of Texas, Austin; did not finish. Quote: "When I started our company, it was very much an idea outside of the conventional wisdom, and if there were people telling me that it wasn't going to work, I wasn't really listening to them." 7. Felix Dennis Founder and chairman, Alpha Media Group, formerly Dennis Publishing Type of Business: Publishing (Maxim, The Week) Education: No college degree Fun fact: He wrote a biography and published a magazine about Bruce Lee; sales surged when the martial arts star died suddenly in 1973. 8. Barry Diller Chairman and CEO of IAC/InterActiveCorp (IACI) Type of Business: Media Education: Dropped out of UCLA after three weeks Fun fact: He started his career working in the mail room of the William Morris Agency 9. Bill Gates Co-chair and Trustee, Bill & Melinda Gates Foundation; Chairman, Microsoft (MSFT) Type of Business: Philanthropy. Software. Education: Dropped out of Harvard Fun fact: As a schoolboy, he created a program that allowed people to play tic-tac-toe on the computer. 10. Mukesh "Micky" Jagtiani Chairman, Landmark International (Dubai) Type of Business: Retailing Education: No college degree Fun fact: The billionaire mall developer flunked out of a London accounting school as a teenager and worked as a taxi driver before becoming an entrepreneur. 11. Dean Kamen Founder and chairman, Segway Type of Business: Motor vehicles Education: Dropped out of Worcester Polytechnic Institute Fun fact: Kamen founded FIRST, a robotics competition for high school students. 12. David Oreck Founder, Oreck Type of Business: Vacuum cleaners Education: No college. At 17, enlisted in the army, and flew B-29 bombers during World War II Quote: "Things are never as bad as they seem to the pessimist and never as good as they seem to the optimist." 13. Amancio Ortega Gaona President, Inditex Group Type of Business: Fashion retailing (Zara, Kiddy Class, others). (A Coruna, Spain) Education: No college Fun fact: Often cited as the richest man in Spain, he reportedly has never given any media interviews 14. Phillip Ruffin Owner, Treasure Island Type of Business: Casinos Education: Attended Washburn University for three years and Wichita State University but never got his degree. Quote: "You get the most experience from the business of life." 15. Alfred Taubman Founder, Taubman Centers (TCO). Philanthropist Type of Business: Shopping malls Education: Attended the University of Michigan at Ann Arbor for three years but left to start a family and his career Quote: "Become an expert in one fundamental area of your market or business. No one starts out as a generalist." 16. Ty Warner Founder, Ty, Inc. Type of Business: Toys (stuffed animals) Education: Dropped out of college to pursue a career in acting. Later founded Ty Inc. Fun fact: The plush animals his company manufactured retailed for only $5 in the 1990s, but Beanie Baby-mania drove prices up to $30 or more for the hard-to-get characters.

Permit Kebumikan Jenazah Sebelum Merdeka

Aku ada terjumpa beberapa fail peninggalan arwah pak aku yang aku rasa sebelum ini dari tangan arwah wa aku. Simpanan permit-permit menguburkan jenazah di Tanah Perkuburan Sungai Acheh, Nibong Tebal dari sebelum merdeka hingga tahun 90-an.

Tokoh-Tokoh Ulamak Kelantan

Marilah sama-sama kita mengenangkan kembali sejarah hidup para alim ulamak dari Kelantan. Seramai dua belas orang tokoh telah dipilih. Kita mulakan dengan kisah dari seorang demi seorang. TOK KENALI (1870 - 1933) Tokoh ulama Kelantan paling masyhur, malah termasuk antara ulama besar Semenanjung Melayu. Sezaman dengan Tuan Husein Kedah, Pak Wan Sulaiman (Syeikhul Islam Kedah), Haji Abdullah Fahim (Mufti Pulau Pinang), Haji Abu Bakar Alim (Muar), Haji Mat Shafie Losong (Terengganu) dll. Guru pondok yang sangat dihormati, bahkan hingga sekarang pun namanya masih menjadi bualan dan disebut ramai.     Nama sebenar tokoh pendidik yang dilahirkan di Kg. Kenali, Kubang Kerian, Kota Bharu pada 1287H/1870M ini ialah Haji Mohd. Yusoff Ahmad.     Menuntut di Makkah selama 22 tahun (1305H – 1327H). Sangat alim dalam ilmu tatabahasa Arab (nahu/soraf), malahan beliaulah yang merintis kemasukan mata pelajaran ini ke dalam kurikulum pengajian pondok (sebelum ini, tertumpu pada usuluddin, fiqh dan tasawuf sahaja).     Walaupun Tok Kenali tidak meninggalkan karya tulis yang besar seperti Tuan Padang, Tuan Tabal dan Tok Wan Ali Kutan, namun beliau berjaya melahirkan satu angkatan ulama pelapis paling berwibawa – bukan sahaja di negeri Kelantan, tetapi juga di luar Kelantan. Antara murid-murid jempolannya termasuklah : Hj. Mat Jebeng (kemanakannya), Hj. Che Mat  Padang Mengkali, Lebai Deraman Pasir Mas, Hj. Seman Sering (Syeikh Osman Jalaluddin al-Kalantani), Hj. Yaakub Lorong Gajah Mati, Hj. Abdul Kadir Melor, Hj. Abdullah Tahir Bunut Payong, Hj. Yusoff Padang Bemban, Hj. Awang Lambor, Dato' Hj. Ahmad Maher al-Azhari, Hj. Ali Pulau Pisang, Hj. Abdul Majid Kayu Rendang, Hj. Mat Pauh, Hj. Awang Serendah, Hj. Daud Bukit Abal, Hj. Awang Beta, Hj. Hamzah Padang Bemban, Hj. Ismail Perol, Dato' Hj. Ismail Yusoff, Hj. Abdul Rahman Lubok Tapah, Hj. Hasbullah Bot dan Hj. Nor Bot. Manakala dari luar Kelantan pula tersenarai pula nama-nama seperti Hj. Wan Abdul Latif Jerteh, Hj. Zainal Abidin Dungun, Dato' Hj. Hasan Yunus al-Azhari (Menteri Besar Johor), Dato' Hj. Abdul Rahim Yunus (Mufti Kerajaan Johor), Hj. Abdul Wahid Osman Sungai Udang, Hj. Ibrahim Bongek Rembau, Syeikh Mohd. Idris al-Marbawi al-Azhari Kuala Kangsar, Hj. Osman Bukit Besar, Hj. Abdullah Abbas Nasution Jitra, Hj. Bahauddin Sumatera Jeneri, Hj. Hasan Lampung, Hj. Yaakub Legor dan Tok Lata (Patani).     Di samping itu, dua orang putera Tok Kenali sendiri – Tuan Guru Hj. Ahmad dan Syeikh Mohd. Saleh Kenali (menetap di Makkah) – juga tergolong ulama dan pendakwah yang berjasa besar.     Nyatalah rumusan yang menyebut Kelantan sebagai "Serambi Mekah" itu sangat terkait dengan kehebatan dan kemasyhuran nama Tok Kenali.     Tok Kenali kembali ke rahmatullah di kediamannya pada pukul 7.30 pagi Ahad 2 Syaaban 1352 bertepatan 19 November 1933 dan dikebumikan di Kubang Kerian. HAJI YAAKUB LORONG GAJAH MATI (1895 – 1956) Salah seorang guru agama paling terkemuka di Kota Bharu pada suku kedua abad ke-20 Masihi. Murid kanan Tok Kenali yang sebarisan dengan Haji Saad Kangkong, Haji Ali Pulau Pisang, Haji Abdullah Tahir Bunut Payong, Haji Mat Jebeng, Haji Ahmad Batu Tiga Repek dll.     Nama lengkap tokoh ulama yang berkediaman di Lorong Gajah Mati, Kota Bharu ini ialah Haji Yaakub bin Haji Ahmad.     Kerjaya awalnya bermula sebagai kerani di Mahkamah Syariah Kota Bharu dan pernah ditugaskan mengambil peringatan mesyuarat Jemaah Ulama Majlis Agama Islam Kelantan (MAIK). Mulai 1 April 1922, dilantik sebagai guru di Madrasah Muhammadiah (Sekolah Melayu Majlis) dengan gaji permulaan $20 sebulan. Selepas 15 tahun (mulai 1 Julai 1938), bertukar menjadi guru kitab di Masjid Muhammadi (nama rasmi Masjid Besar Kota Bharu) yang berperanan sebagai pusat pengajian pondok terpenting di Kelantan ketika itu. Gajinya meningkat ke $28 sebulan. Seterusnya mulai 1 Januari 1940, bertukar ke Jami' Merbau al-Ismaili (nama awal Maahad Muhammadi) apabila pengajian kitab di Masjid Muhammadi berpindah ke situ. Gaji bulanannya sejak awal 1940 ialah $34 dan beliau kekal berkhidmat di situ sehingga 1945.     Antara murid-murid harapannya tersenarailah nama-nama seperti Tuan Guru Dato' Hj. Nik Abdul Aziz (Menteri Besar Kelantan sekarang), Dato' Hj. Ismail Yusoff (bekas Mufti Kerajaan Kelantan), Tuan Guru Engku Hj. Syed Hasan Lemal, Tuan Guru Hj. Awang Nuh Beris Kubor Besar, Ustaz Wan Mohd. Saghir Kg. Baru, Pasir Pekan, Tuan Guru Hj. Abdul Wahid Sungai Udang (Melaka) dan Tuan Guru Hj. Ahmad Osman, Hutan Palas, Bukit Keplu, Kodiang (Kedah).     Kewibawaan dan pengalaman luasnya sedemikian melayakkan beliau dilantik menganggotai Jemaah Ulama MAIK (seawal 1932) beberapa penggal.     Pada mulanya beliau termasuk pengikut Sidi Muhammad al-Azhari (pengembang tarekat Ahmadiyah di negeri Kelantan), tetapi kemudian mengubah sikap, iaitu setelah beliau berdamping dengan Maulana Tok Khurasan, guru perintis ilmu hadith di Kelantan.     Tuan Guru Haji Yaakub meninggal dunia di Kota Bharu pada waktu fajar hari Sabtu 6 Jamadilawal 1376 bersamaan 8 Disember 1956 dengan meninggalkan, antara lain, tiga orang putera yang dikenali ramai :- •    Dato' Haji Che Husain (ahli perniagaan) – pewakaf Masjid al-Muttaqin di Lundang dan Masjid al-Ihsan di Dusun Muda, Kota Bharu; •    Hj. Hasan (pengasas Pustaka Aman Press, Kota Bharu); •    Ustaz Yusoff Zaky @ Dato' Sri Setia Raja (pengarang terkemuka, pengasas Pustaka Dian, Kota Bharu). HAJI ABDUL MALEK SUNGAI PINANG (1834 – 1934) Tokoh guru pondok akhir abad ke-19 dan awal abad ke-20 yang seangkatan dengan Tok Mesir, Tok Ayah Kerasak, Haji Nik Mat Dagu dan Haji Ismail Pengkalan Paung. Rakan akrab Haji Abdul Latif Jalaluddin (Bilal Masjid Kayu Kota Bharu).     Nama penuhnya ialah Haji Abdul Malek bin Hasan. Lahir di Kg. Sungai Pinang, Tumpat sekitar 1834 dari kalangan keluarga yang sangat miskin. Menuntut ilmu di Patani dan kota suci Makkah selama 14 tahun. Beliau masyhur alim Quran dan kitab Jawi.     Selain mengajar al-Quran dan kitab Jawi beliau banyak terlibat dalam usaha membanteras amalan khurafat dan syirik, termasuk memuja kubur serta amalan ilmu sihir.     Di peringkat negeri pula, beliau turut tersenarai dalam panel ulama yang dijadikan pakar rujuk oleh Sultan Mansor Ibn Sultan Ahmad (dekad 1890-an) dalam menguatkuasakan undang-undang Islam seperti hukuman hudud kepada pencuri dan pembunuh (diarak keliling pekan), hukuman ta'zir kepada orang yang tidak berpuasa dan tidak menutup aurat (dilumur belaking).     Kebanyakan murid-murid Tuan Guru Haji Abdul Malek diberkati Allah dengan ilmu mereka serta berjaya melahirkan barisan pendidik pelapis pada zaman masing-masing. Antara murid-murid kenamaannya : Tok Jerulong @ Haji Mohd. Said Muhammad, Haji Samat Hasan Padang Chenok, Haji Che Mat Taib Pasir Pekan Hilir, Haji Ismail Musa Temangan, Haji Wan Abdullah Kg. Chap/Sungai Pinang, Wak Haji Khatib Ahmad Bemban/Binjai, Tok Kedah @ Haji Idris Penggawa Kangkong, Haji Mahmud Ali (Imam Kangkong), Haji Daud Saamah (bapa kepada Tuan Guru Haji Saad Kangkong), Haji Mohd. Akib Ismail Kg. Kelar, Tuan Guru Haji Ali Pulau Pisang, Tuan Guru Haji Abdullah Senik (pengasas Pondok Padang di Pasir Mas), Tuan Guru Haji Wan Ahmad Abdul Halim (pengasas Pondok Padang Jelapang), Tuan Guru Haji Abdul Rahman Osman (pengasas Pondok Selehong), Tuan Guru Haji Yusoff Abdul Rahman (pengasas Pondok Pulau Ubi), Haji Ibrahim Tok Raja (Mufti Kerajaan Kelantan) dan Haji Seman Sering (kemudian lebih terkenal dengan nama Syeikh Osman Jalaluddin al-Kalantani).     Datuk kepada Dato' Dr. Nik Safiah Karim (Profesor Adjung di Universiti Malaya) ini kembali ke rahmatullah di Sungai Pinang pada malam Rabu 11/12 Ramadhan 1353 bersamaan 18 Disember 1934. HAJI ISMAIL PONTIANAK (1882 – 1950) Tokoh ulama' perantau. 'Khatib Masjib Muhammadi dekad 1940-an yang paling popular. Lahir sezaman dengan Mufti Haji Idris , Dato' Perdana Haji Nik Mahmud, Tok Seridik dan Syeikh Osman Jalaluddin al-Kalantani. Nama penuhnya ialah Haji Ismail bin Abdul Majid, tetapi lebih dikenali dengan panggilan Haji Ismail Pontianak kerana lamanya beliau berkelana dan bermastautin di Pontianak (Kalimantan Barat), bahkan pernah dilantik menjadi Mufti Kerajaan Pontianak – berkhidmat selama suku abad (1910 – 1935).     Meskipun demikian, Haji Ismail akhirnya kembali menetap di Kelantan. Kerjaya awal tokoh lepasan Makkah ini dalam perkhidmatan Majlis Agama Islam Kelantan (MAIK) bermula pada 1 Januari 1940 apabila beliau dilantik menjadi guru kitab di Jami' Merbau al-Ismaili dengan gaji permulaan $47.50 sebulan. Selanjutnya, beliau dipilih menganggotai Jemaah Ulama' MAIK (10 April 1940 hingga 8 Februari 1947). Selain daripada itu, dilantik sebagai Penterjemah Arab (semenjak 1 Julai 1941).     Zaman gemilang perkhidmatannya bermula pada 1 Mei 1943 apabila beliau dilantik menjadi Khatib di Masjid Muhammadi, Kota Bharu. Berbeza dengan tok-tok khatib sebelumnya yang masih terikat dengan nota atau teks Arab sepenuhnya, Haji Ismail memperkenalkan khutbah tanpa teks di tangan. Kepetahan beliau menyampaikan khutbahnya secara spontan, dalam bahasa ibunda pula, terbukti sangat berkesan. Walaupun khutbahnya agak panjang, tetapi ahli jemaah tidak bosan. Ini kerana beliau bijak menyusun kata, pandai menyelit ungkapan bahasa "segar", bersesuaian dengan suasana yang mampu membuat sidang hadirin tidak jemu atau mengantuk. Beliau bukan sahaja popular di kalangan ahli jemaah dan anak-anak muridnya, malah sangat disenangi oleh Sultan Ibrahim sehinggalah dilantik menjadi guru agama merangkap Imam di Istana baginda.     Khatib panutan ini meninggal di rumahnya, Jalan Pengkalan Chepa, Kota Bharu pada tengah malam Isnin 18 Muharram 1370 bersamaan 19 Oktober 1950 dan dikebumikan di Kg. Labok, Machang – kampung asalnya.     Satu-satunya pusaka penulisan beliau yang diketahui sempat dicetak edar ialah Kitab Pedoman Kemuliaan Manusia (cetakan pertama 1938), setebal 320 muka iaitu sebuah karya "bunga rampai".     - Ismail Che Daud HAJI ALI PULAU PISANG (1899 – 1968) Salah seorang guru pondok pertengahan abad ke-20 yang paling ternama di Kelantan. Murid harapan Tok Kenali terkanan yang mewarisi ilmu tatabahasa Arabnya. Seangkatan dengan Haji Abdullah Tahir Bunut Payong, Haji Yaakub Lorong Gajah Mati, Haji Saad Kangkong, Haji Awang Lambor dan Haji Awang Serendah. Rakan akrab Ayah Chik @ Lebai Omar Kubang Tuman.     Nama penuh tokoh ulama' kelahiran mukim Pulai Pisang, daerah Badang, Kota Bharu ini ialah Haji Mohd. Ali Solahuddin bin Awang. Ibunya bernama Wan Kalsom. Beliau adalah anak ketiga daripada 9 beradik.     Selain Tok Kenali, guru-guru tempatan lainnya termasuk juga Haji Abdul Malek Sungai Pinang, Haji Yusoff Sungai Pinang (kemudian lebih dikenali dengan nama Tok Pulai Ubi), Tok Kemuning (di Pulau Kundor), Haji Omar Sungai Keladi, Pak Chik Musa, Haji Yaakub Legor dan Haji Ahmad Hafiz.     Namanya "timbul" kerana kealimannya dengan ilmu soraf (cabang tatabahasa Arab) sehingga digelar "Tok Sibaweh". Tidak hairanlah jika Madrasah al-Falah (nama rasmi Pondok Pulau Pisang) yang dibangunkan beliau di Telok Chekering, Pulau Pisang senang menjadi tarikan para pelajar pondok. Sementelahan pula seawal 1932 lagi, Haji Ali dipilih menganggotai Jemaah Ulama' Majlis Agama Islam Kelantan (MAIK) yang dipengerusikan oleh Dato' Haji Ahmad Maher al-Azhari (Mufti Kerajaan Kelantan).     Berikutan dengan kematian Haji Saad Kangkong (1943), beliau dipinjam sebagai guru agama Kelas Khas di Jami' Merbau al-Ismaili (pusat pengajian ilmu-ilmu Islam berbentuk sekolah pertama di Kelantan) yang menampung ramai pelajar elit dari dalam dan luar Kelantan pada awal dekad 1940-an; berkhidmat sehingga 1 Mac 1946. Selepas itu kembali semula ke kampus Masjid Muhammadi.     Antara murid-murid jempolannya Dato' Haji Ismail Yusoff (Mufti Kerajaan Kelantan), Ustaz Dato' Yusoff Zaki Yaakub (pengarang terkemuka dan penterjemah Tafsir fi Zilal al-Quran, Ustaz Ismail Yusoff (Imam Waktu Masjid Muhammadi), Ustaz Wan Mohd. Saghir Wan Konok Pasir Pekan, Ustaz Azhari Abdul Rahman Melor, Hj. Abdul Aziz dan Hj. Mustafa Pasir Tumboh, Hj. Zakaria Selising, Hj. Daud Geting, Hj. Daud Perakap, Hj. Nik Daud Tanah Merah, Hj. Wan Abdul Latif Jerteh, Hj. Abdul Wahid Sungai Udang (Melaka), Hj. Abdul Rashid Bagan Datok Perak dan Hj. Abdullah Abbas Nasution Tanjung Pauh (Kedah).     Ulama' kesayangan Dato' Mufti Haji Ahmad Maher ini kembali ke rahmatullah di kediamannya di Kg. Limau Putenge, Pulau Pisang pada pukul 7.05 pagi Khamis 11 Rejab 1388 bersamaan 3 Oktober 1968 dengan meninggalkan dua buah karya bercetak yang mengupas tentang ilmu soraf dan terjemahan Surah Yasin. -Ismail Che Daud TOK SELEHONG (1872 – 1935) Tokoh Guru Pondok paling terkemuka di Jajahan Tumpat selepas zaman Haji Abdul Malek Sungai Pinang. Seangkatan dengan Tok Kenali, Tok Padang Jelapang, Tok Bachok, Tok Seridik dan Tok Kemuning.     Nama sebenarnya ialah Haji Abdul Rahman bin Haji Osman. Kadang-kadang dipanggil juga dengan nama Haji Abdul Rahman Syair atau Tok Syair kerana kepandaiannya mengarang syair.     Seorang daripada guru awalnya tentulah Haji Abdul Malek Sungai Pinang yang berdekatan dengan kampungnya. Kemudian menyambung belajar di Pondok Cha-ok, Patani berguru dengan Tok Cha-ok @ Haji Abdullah bin Mohd. Akib. Akhir sekali pergi mendalami pengajian di kota Makkah – berguru dengan Pak Chik Wan Daud Patani, Tuan Mukhtar Bogor, Tok Shafie Kedah dan ramai lagi.     Selepas 18 tahun bermukim di tanah suci Makkah, pulang ke tanah air (1921) lalu mengasas pusat pengajian pondok sendiri di pinggir Sungai Selehong. Di pondok inilah beliau mengajar dan mengembangkan pondoknya yang sangat dikenali ramai pada zaman itu. Bidang ilmu yang sangat ditumpukannya ialah ihsanuddin atau tasawuf dengan Syarh Hikam Ibn Ata'Allah sebagai teks utama.     Tok Guru Selehong masyhur sebagai ahli sufi yang zahid. Bagi tujuan supaya hatinya tidak tertambat kepada dunia, beliau menggali sebuah lubang khas dalam kawasan tanah perkuburan Islam berhampiran Pondok Selehong yang dijadikannya semacam kamar khusus tempat beliau beribadat dan bersuluk.     Hobi tok guru yang pandai bersilat ini pun agak aneh. Beliau bukan sahaja sering keluar memikat ikan dan berburu rusa, malahan meminati haiwan yang cantik-cantik seperti kuda, biri-biri jantan, ayam jantan laklung persis orang pilihara ayam serama zaman kini.     Bapa mertua kepada Tuan-tuan Guru Haji Ahmad Bat Tiga Repek dan Haji Awang Beta ini kembali ke rahmatullah pada jam 8.30 malam Khamis 18 Zulkaedah 1353 bersamaan 20 Februari 1935 dan dikebumikan di Kubor Selehong, Tumpat.     Kegiatan dakwah Islamiahnya diteruskan oleh murid-muridnya hingga ke hari ini. Antara yang masyhur termasuklah Pak Chu Che Abbas Kelong, Haji Yaakub Kelong, Haji Pak Man Berangan, Haji Che Mamat Kok Keli., Haji Awang Lambor, Haji Yaakub Wakaf Bharu, Haji Abdul Rahman Dalam Pator, Haji Abdul Rahman Tendong, Hj. Abdul Rahman Pohon Tanjung, Hj. Abdullah Tal Tujoh, Hj. Che Mat Padang Upeh, Hj. Abdul Aziz Kg. Tujoh, Hj. Mat Bola Geting, Hj. Saleh Pedada Bunohan, Pak Su Wil Kg. Dangar, Hj. Abdul Kadir Gaal, YB Hj. Muhammad Batu Hitam dan Hj. Wan Abdul Latif Jerteh (Terengganu). - ISMAIL CHE DAUD HAJI ABDULLAH TAHIR BUNUT PAYONG (1897 – 1961) Salah seorang ulama besar negeri Kelantan yang masyhur alim dalam ilmu fiqh. Pendiri Pondok Bunut Payong yang terkenal ke seluruh Semenanjung itu. Seangkatan dengan Haji Ali Pulau Pisang, Haji Yaakub Lorong Gajah Mati, Haji Saad Kangkong, Haji Ahmad Batu Tiga Repek, Haji Saleh Pedada dll.     Dilahirkan di Kg. Sireh, Kota Bharu pada 20 Muharram 1315 bersamaan 20 Jun 1897, Bapanya, Haji Ahmad bin Mohd. Zain yang berasal dari Kg. Chepa, Kedai Lalat pernah berkhidmat sebagai Imam Tua di Masjid Langgar, Kota Bharu (berkhidmat sehingga 1920).     Sesudah berguru selama 15 tahun dengan Tok Kenali, beliau belayar ke tanah suci Makkah mendalami pengajiannya. Antara lain mengikuti kuliah Tuan Mukhtar Bogor, Syeikh Said al-Yamani, Syeikh Mohd. Ali al-Maliki dan beberapa tokoh yang lain lagi.     Sekembali ke Kelantan, beliau diminta menyertai kumpulan tenaga pengajar Halaqat Kitab di Masjid Muhammadi, Kota Bharu. Bagaimanapun, khidmatnya tidak lama kerana pada 1931, beliau memulakan kegiatan keguruannya sendiri di Bunut Payong yang diberi nama Madrasah Ahmadiah. Madrasah ini kemudian terkenal ke seluruh pelosok Semenanjung Melayu sebagai pusat pengajian pondok yang berprestasi tinggi di Kelantan.     Di Pondok Bunut Payong inilah Tuan Guru Haji Abdullah Tahir mengajar kitab hingga ke akhir hayatnya. Beliau terkenal sebagai seorang tok guru yang tekun mengajar serta mengamalkan disiplin diri yang keras lagi tegas.     Kerana kegigihannya yang sedemikian maka tidak peliklah jika Pondok Bunut Payong berjaya melahirkan ramai murid berilmu tinggi seperti Hj. Husain Rahimi, Hj. Nik Man Sungai Budor, Hj. Abdul Aziz Pasir Tumboh, Hj. Ismail Padang Lepai, Hj. Abdullah Kok Lanas, Hj. Omar Kubang Bemban, Hj. Abdul Rahman Slow Machang, Hj. Wook Lubok Chekok, Hj. Noor Teliar, Hj. Saulaiman Siram, Hj. Daud Bukit Bunga, Hj. Yaakub Kelong, Hj. Ghazali Pulai Chondong, Hj. Zakaria Selising, Hj. Osman Perlis, Hj. Ahmad Kodiang, Hj. Yahya Joned Gurun, Hj. Ibrahim Bongek, Hj. Abdul Wahid Sungai Udang, Hj. Husain Umbai, Hj. Ahmad Relai, Hj. Hasanuddin Berhala Gantang, Hj. Ismail Phuket, Hj. Ghazali Mundok.     Kerana ketokohannya juga beliau dilantik menganggotai Jemaah Ulama Majlis Agama Islam Kelantan beberapa penggal (seawal 1932).     Kematian Fuqaha' ini pada pukul 7.20 pagi Selasa 4 Rabiulawal 1381 bersamaan 15 Ogos 1961 menyebabkan negeri Kelantan kehilangan seorang tokoh ilmuan yang menerangi budaya ilmu dan dakwah Islamiahnya. - ISMAIL CHE DAUD HAJI DAUD BUKIT ABAL (1906 – 1976) Syeikh tarekat Ahmadiyah terpenting di rantau ini selepas generasi Mufti Haji Wan Musa/Sidi Muhammad al-Azhari/Syeikh Mohd. Said Linggi. Adik kandung Tuan Guru Haji Mat Limbat/Gong Kemudu.     Nama penuh ahli sufi ini ialah haji Daud Shamsuddin bin Haji Omar al-Libadi. Lahir di Kg. Kerasak, Limbat, Kota Bharu sekitar 1903. Ibunya, Wan Halimah bt. Hj. Ismail ialah adik kepada Tuan Guru Haji Wan Ahmad bin Haji Ismail (lebih terkenal dengan panggilan Haji Awang Limbat). Manakala bapanya, Haji Omar bin Haji Taib berasal dari Kg. Mentera, Bukit Marak.     Antara guru-guru awalnya : Haji Ahmad Limbat, Haji Sulaiman Kubang Kachang, Tok Kenali, Tok Seridik, Haji Omar Sungai Keladi, Haji Nik Abdullah Khatib, Yaakub Legor dan Maulana Tok Khurasan.     Di kota Makkah pula, antara lain beliau mendalami pengajiannya dengan Syeikh Omar Hamdan, Syeikh Mohd. Ali al-Maliki, Syeikh Hasan al-Masyat, Syeikh Hasan al-Yamani, Syeikh Muhammad al-Azhari dan Syeikh Mohd. Shafie Kedah (Tok Shafie). Kedua-dua penama akhir inilah yang banyak mencurahkan amalan tarekat Ahmadiyah (termasuk ilmu ihsanuddin) kepadanya.     Setelah kembali dari Makkah pada awal 1941, beliau berkebun sambil mengajar agama dibeberapa tempat. Akhir sekali pulang menetap di Bukit Abal, Pasir Puteh lalu berusaha menghidupkan semula sekolah pondok peninggalan bapa mertuanya, Haji Awang Limbat.     Peringkat awalnya kurang mendapat sambutan – mungkin kerana namanya belum terserlah. Hanya selepas 1968 barulah majlis ilmunya mula mendapat perhatian ramai. Kupasan ilmu usuluddin, furu'uddin (fiqh 4 mazhab) dan ihsanuddin yang menjurus kepada pengalaman zikir tarekat kemudiannya terbukti sangat popular. Untuk kemudahan murid-muridnya beliau mengulang cetak karyanya sendiri, iaitu Risalat al-Aqaid wa al-Fawaid (cetakan pertama 1956); dan pada awal 1970-an diedarkan pula stensilan Risalat al-Tasawuf yang sempat disusun setakat 8 siri sahaja kerana masalah kesihatannya.     Tuan Guru Haji Daud meninggal dunia di Bukit Abal ketika pondoknya sedang berkembang maju, iaitu pada pukul 2 petang Ahad 1 Safar 1396 bersamaan 1 Februari 1976.     Warisan ilmunya kini disebarkan pula oleh tokoh-tokoh seperti Tuan Guru Haji Ghazali Tunjong, Pak Da Awang Kampung Pek, Ustaz Mustafa Muhammad al-Ahmadi (pengarang buku Mengenal Diri dan Wali Allah yang sangat popular itu). Ustaz Wan Hasan Muhammad Bukit Tanah (ahli Jemaah Ulama MAIK), Drs. Abdul Rahman Haji Ahmad (Timbalan Ketua Pengelola Dakwah Halaqat Negeri Kelantan) dan Prof Dr. Hamdan Hassan (Universiti Brunei Darussalam). - ISMAIL CHE DAUD HAJI AWANG LAMBOR (1900 – 1963) Salah seorang guru pondok yang paling berpengaruh di Jajahan Tumpat pada pertengahan abad ke-20 Masihi. Seangkatan dengan Haji Mohd. Saleh Pedada, Haji Yaakub Kelong, Haji Daud Geting dan Haji Pak Man Berangan. Nama sebenar tokoh ulama' yang dilahirkan di Kg. Padang Merbau, Lambor, Wakaf Bharu sekitar 1900 ini ialah Haji Abdullah bin Haji Omar.     Bapanya Haji Omar bin Haji Abdul Rahman – lepasan pondok di Patani – ialah seorang Khatib di surau mukim Jal Kecik, juga adik kepada Haji Yusoff bin Haji Abdul Rahman, Imam Tua mukim Meranti di Jajahan Pasir Mas.     Datuknya, Haji Abdul Rahman yang berasal dari Kota Bharu Reman adalah Imam perintis di surau mukim Jal Kecik.     Beliau sendiri bersepupu dengan Hajjah Zainab bt. Hj. Yusoff yang kemudiannya menjadi isteri kepada Tuan Guru Haji Mohd. Zain Meranti, guru awalnya. Seorang sepupunya lagi ialah Haji Ahmad bin Haji Yusoff, Imam mukim Meranti yang meninggal dunia pada 21 Ogos 1961. Juga bertalian dua pupu dengan Tuan Guru Haji Abdullah bin Haji Ali, Kg. Jalah, Bunut Susu (meninggal 2 Ogos 1931).     Manakala Pak Chu Haji Mat Saman bin Haji Abu, guru al-Quran ternama di kawasan Lambor/Kubang Batang sebelum Bah Air Merah (1926) itu pula ialah abang iparnya.     Kerana latar belakang keluarga yang sedemikian maka tidak hairanlah jika beliau sudah mula terdedah kepada pengajian asas agama sejak kecil lagi.     Selepas menuntut beberapa ketika dengan Tok Kenali dan Tok Selehong beliau pergi menamat di kota Makkah selama 9 tahun lagi. Barisan gurunya termasuk Syeikh Omar Hamdan, Tuan Mukhtar Bogor, Tok Senggora, Tok Shafie Kedah, Pak Cik Wan Daud Patani, Haji Sulong Patani, Pak Da Ail Patani dan Syeikh Muhammad bin Syeikh Nik Dir Patani.     Pada 1934, pulang ke Kelantan iaitu mendirikan Pondok Lambor yang telah melahirkan tokoh-tokoh seperti Haji Mat Nor Rushdi Haji Awang Gagah (pengasas Pondok Tasat di Legor, Thailand). Haji Wan Mat Wan Saleh (pendiri Pondok Paya Ular di Bunut Susu), Haji Mohd. Nor Haji Abdullah (guru Pondok Teliar), Pak Su Che Wil Haji Abdul Rahman (Imam Tua mukim Delima), Pak Su Loman (Imam Bunut Susu), Haji Yaakub Awang, Kg. Jelutong, Gunong, Bachok dan Haji Che Wil Abdul Latif, Kg. Meranti Besar.     Tuan Guru Haji Awang Lambor berpulang ke rahmatullah pada pukul 3 petang Sabtu 27 Zulkaedah 1382 bertepatan 20 April 1963 dan dikebumikan di tanah perkuburan Islam Pondok Lambor, Wakaf Bharu. - Ismail Che Daud MUFTI HAJI WAN MUSA (1875 – 1939) Ahli tasawuf berpendirian tegas. Bergiat sezaman dengan Tok Selehong, Haji Che Leh Kg. Laut, Tengku Mahmud Zuhdi (Syeikhul Islam Selangor). Putera kedua Tuan Tabal dan adik kandung Mufti Haji Wan Muhammad, juga abang kepada Haji Nik Abdullah Khatib. Nama penuhnya ialah Haji Wan Musa bin Haji Abdul Samad. Bapanya, Haji Abdul Samad bin Mohd. Saleh al-Kalantani (lebih masyhur dengan gelaran Tuan Tabal) ialah penyebar perintis tarekat Ahmadiyah di rantau ini, juga tergolong ulama pengarang yang banyak menulis kitab Jawi – terpentingnya Minhat al-Qarib (1883).     Haji Wan Musa adalah seorang rakan seperguruan Tok Kenali, terkenal dengan fikiran-fikiran yang berani tetapi kontroversi. Namun, beliau terpilih dan ditawarkan jawatan Mufti Kerajaan Kelantan selepas pengunduran Mufti Haji Wan Ishak pada awal 1909.     Sikapnya yang tegas serta pandangan-pandangannya yang cenderong kepada reformasi telah menyeret beliau ke kanchah pertelagahan pendapat dengan tokoh-tokoh "Kaum Tua" seperti Haji Omar Sungai Keladi, Haji Ibrahim Tok Raja, Haji Ismail Kemuning dan Haji Ahmad Abdul Mannan. Di luar Kelantan pula, beliau pernah berpolemik dengan Tengku Mahmud Zuhdi al-Fatani – penulis Tazkiyat al-Anzar (1920) yang menghujah balas pendapat Haji Wan Musa.     Antara persoalan kontroversi yang berbangkit sehubungan dengan pendapat beliau ialah isu membina masjid dengan harta zakat fitrah, hal muqaranah sembahyang, talqin, kain telekung sembahyang, talfiq mazhab, pemindahan harta wakaf/pusaka dan perbahasan jilatan anjing. Keyakinannya kepada pendapat-pendapat yang pernah diluahkannya serta pertelingkahannya yang lama dengan tokoh-tokoh "Kaum Tua" menyebabkan beliau melepaskan jawatan Mufti pada pertengahan 1916.     Sebagai tokoh berwibawa, halaqat pengajian kitab di suraunya di Jalan Merbau, Kota Bharu berjaya melahirkan ramai pendakwah pelapis yang mampu mengajar baik di sekolah pondok mahupun di sekolah moden. Mereka termasuk Hj. Saad Kangkong, Pak Su Wan Adam Kg. Laut, Hj. Mohd. Zain Meranti, Hj. Nik Mat Alim Pulau Melaka, Hj. Abdul Mannan Sumatera, Hj. Abdul Wahid Melaka, Hj. Ahmad Perak dan Hj. Ayyub Kemboja. Putera-putera beliau sendiri pun tergolong alim ulama' yang disegani. Antara tokoh-tokoh yang dimaksudkan ialah Hj. Nik Abdullah, Hj. Nik Mat Nazir, Hj. Nik Mud, Hj. Nik Leh dan Hj. Nik Mat Din. Pusaka lainnya ialah dua risalah terjemahan yang selesai disusun seawal 1906 lagi.     Mufti Haji Wan Musa kembali ke alam baka pada 3.00 petang Sabtu 24 Zulkaedah 1357 bertepatan 14 Januari 1939 dan dikebumikan di tanah perkuburan Kg. Banggol, Jalan PCB, Kota Bharu. - Ismail Che Daud HAJI SAAD KANGKONG (1893 – 1943) Imam waktu perintis di Masjid Besar Kota Bharu. Guru kitab Arab paling muda di Halaqat Kitab Masjid Muhammadi. Rakan setugas Haji Yaakub Legor dan Haji Yaakub Lorong Gajah Mati.     Nama penuhnya ialah Haji As'ad bin Haji Daud, berasal dari Kg. Kangkong, Pasir Mas.     Beliau tidak jemu-jemu belajar dan mengajar, semenjak muda sampai tua. Guru-guru utamanya termasuk Tok Kenali, Haji Ahmad Hafiz, Mufti Haji Wan Musa dan anaknya, Haji Nik Abdullah. Juga disebut-sebut pernah menuntut di Makkah selama tujuh tahun.     Apabila pentadbiran Majlis Agama Islam Kelantan (MAIK) memperkenalkan jawatan Imam Sembahyang Waktu di Masjid Besar Kota Bharu (sekarang Masjid Muhammadi), beliau terpilih sebagai penyandang pertamanya – berkhidmat mulai 19 Jun 1927 hingga 31 Disember 1930, bergaji $15 sebulan.     Sepanjang dasawarsa 1930-an beliau bertugas sepenuh masa sebagai guru kitab Arab di Masjid Muhammadi (nama rasmi Masjid Besar Kota Bharu), bergaji $30 sebulan dan meningkat ke $40 apabila bertukar ke Jami' Merbau al-Ismaili (sejak awal 1941).     Haji Saad menggalakkan murid-muridnya supaya membaca akhbar dan majalah bagi menambah ilmu pengetahuan. Antara murid-murid kenamaannya termasuk Dato' Haji Ismail (Mufti Kerajaan Kelantan), Haji Abdul Rahman Lubok Tapah, Haji Nik Man Sungai Budor, Haji Awang Beta, Haji Yusoff Tasek Berangan, Haji Nik Daud Tanah Merah, Haji Osman Padang Siam, Haji Ibrahim Apa-Apa, Haji Ismail Kg. Talak, Haji Che Mat Padang Upeh, Haji Yaakub Wakaf  Bharu, Haji Abdullah Kg. Laut, Hj. Abdullah Aur China, Haji Abdullah Gemuk, Hutan Pasir, Hj. Mohd. Amin Tok Bachok (Qadhi), Haji Mustapha Idris (pesara Timbalan Qadhi Besar Kelantan), Ustaz Haji Wan Ahmad Kg. Menuang, Haji Yaakub Kg. Sireh (Pegawai Agama MAIK), Haji Abdul Shukor Kubang Gendang (kemudian menjadi menantunya), Haji Abdul Wahid Sungai Udang (Melaka), Haji Husain Hafiz Umbai (Melaka), Ahmad Zaini Haji Tahir Asahan (Sumatera) dan Haji Shuaib Ahmad Pulau Kerengga, Marang (Terengganu).     Sebagaimana rakan-rakan seperjuangannya beliau turut dilantik menjadi Ahli (Mesyuarat) Majlis Agama Islam Kelantan (1940).     Tuan Guru Haji Saad Kangkong ditakdirkan meninggalkan dunia secara mengejut di rumahnya sekitar jam 11.00 pagi 22 Jamadilakhir 1362 bersamaan 26 Jun 1943.     Bakat beliau dalam kegiatan dakwah kini diwarisi cucunya, Dr. Abdul Hayei Abdul Shukor (pensyarah Akademi Pengajian Islam, Universiti Malaya). - Ismail Che Daud SHEIKH OSMAN JALALUDDIN AL-KALANTANI (1880 – 1952) Salah seorang guru pondok dan ulama' pengarang tersohor di Semenanjung Melayu pada suku kedua abad ke-20 Masihi. Seangkatan dengan Tok Seridik, Haji Ismail Pontianak, Haji Omar Banggol Kulim, Dato' Perdana, Haji Mat Jebeng. Beliau bukan sahaja terkenal di Kelantan dan Pulau Pinang, tetapi juga terbilang di Makkah.     Nama penuh tokoh ulama kelahiran Kg. Panjang, daerah Sering di sempadan jajahan Kota Bharu/Bachok pada penghujung 1297H/1880M ini ialah Haji Osman bin Muhammad. Lantaran itu pada peringkat awalnya beliau lebih dikenali dengan panggilan Haji Seman Sering.     Beliau termasuk dalam kumpulan murid kesayangan Tok Kenali. Juga pernah berguru dengan Haji Jamaluddin Perupok dan Haji Abdul Malek Sungai Pinang. Di Makkah pula, beliau sering mendampingi Tuan Mukhtar Bogor (Syeikh Mohd. Mukhtar bin Atarid) yang ternama itu.     Namanya mula "timbul" selepas kejayaan beliau mendirikan Madrasah Manabi' al-Ulum (1932) di Penanti, Bukit Mertajam. Madrasah ini kemudiannya muncul sebagai pusat pengajian pondok yang paling maju di Seberang Perai, khususnya pada dasawarsa 1930-an dan 1940-an.     Sebagai pendidik yang dedikasi beliau banyak menghasilkan karya sendiri dan terjemahan. Syeikh Osman bukan sahaja berhati-hati dalam menghasilkan sesuatu karangan, tetapi juga selalu memilih topik yang berkait rapat dengan persoalan yang dihadapi oleh masyarakat. Kitab al-Durrat al-Nafi'ah (Alamat Kiamat) karangannya meletakkan beliau sebagai sasterawan Islam yang berpandangan jauh kerana ia dianggap buku berbahasa Melayu paling terperinci membicarakan perihal tanda-tanda dunia hampir kiamat.     Di samping itu Syeikh Osman kerap berulang-alik ke Makkah dan diberi kepercayaan mengajar di Masjid al-Haram. Sebab itu muridnya ramai. Mereka termasuk Hj. Abdul Rahman Sungai Durian, Hj. Abdul Rahman Lubok Tapah, Hj. Abdullah Lati, Hj. Abdullah Kg. Laut, Hj. Hassan Ketereh, Hj. Abu Bakar Tiu, Hj. Mohd. Ibrahim Akibi Pulau Pinang, Hj. Ismail Merbok, Hj. Husein Umbai, Hj. Abdul Ghani Kubang Bemban dan antara yang masih ada lagi ialah Ustaz Abdul Kadir Kamaluddin (lahir 1921), Ketapang Tengah, Pekan, Pahang.     Tokoh yang amat mementingkan istiqamah dan disiplin diri ini ditakdirkan meninggal di tanah suci Makkah waktu fajar hari Jumaat 30 Zulhijjah 1371 bersamaan 19 September 1952. - Ismail Che Daud

Iktibar

assalamualaikum wrt...

kisah ini sangat menarik utk diceritakan, terutamanya ketika dalam tazkirah2 ringkas. perumpamaan yg baik dan dapat diterima akal akan lebih diingati dan dimanfaatkan oleh para pendengar.wAllahua'lam...

Seorang guru sedang bersemangat mengajarkan
sesuatu kepada murid-muridnya. Ia duduk
menghadap murid-muridnya. Di tangan kirinya
ada kapur, di tangan kanannya ada pemadam.Si
guru berkata, "Saya punya permainan...Caranya
begini, di tangan kiri saya ada kapur, di tangan
kanan ada pemadam.

Jika saya angkat kapur ini, maka
berserulah "Kapur!", jika saya angkat pemadam
ini, maka berserulah "Pemadam!"Murid muridnya
pun mengerti dan mengikuti. Si guru berganti-
gantian mengangkat antara kanan dan kiri
tangannya, semakin lama semakin cepat.
Beberapa saat kemudian sang guru kembali
berkata, "Baik sekarang perhatikan. Jika saya
angkat kapur, maka berserulah "Pemadam!", jika
saya angkat pemadam, maka
katakanlah "Kapur!".

Dan diulangkan seperti tadi, tentu saja murid-
murid tadi keliru dan kekok, dan sangat sukar
untuk mengubahnya. Namun lambat laun, mereka
sudah biasa dan tidak lagi kekok. Selang
beberapa saat, permainan berhenti. Si guru
tersenyum kepada murid-muridnya."Anak-anak,
begitulah kita ummat Islam. Mulanya yang haq itu
haq, yang bathil itu bathil. Kita begitu jelas
membedakannya.

Namun kemudian, musuh musuh kita
memaksakan kepada kita lewat berbagai cara,
untuk menukarkan sesuatu, dari yang haq menjadi
bathil, dan sebaliknya."" Pertama-tama mungkin
akan sukar bagi kita menerima hal tersebut, tapi
karena terus disosialisasikan dengan cara-cara
menarik oleh mereka, akhirnya lambat laun kalian
terbiasa dengan hal itu.

Dan anda mulai dapat mengikutinya. Musuh-
musuh kalian tidak pernah berhenti membalik dan
menukar nilai dan etika.""Keluar berduaan,
berkasih-kasihan tidak lagi sesuatu yang pelik,
zina tidak lagi jadi persoalan, pakaian seksi
menjadi hal yang lumrah, sex sebelum nikah
menjadi suatu hiburan dan trend,materialistik kini
menjadi suatu gaya hidup dan lain
lain.""Semuanya sudah terbalik.

Dan tanpa disedari, anda sedikit demi sedikit
menerimanya. Paham?" tanya Guru kepada
murid-
muridnya. "Paham cikgu...""Baik permainan
kedua..." begitu Guru melanjutkan. "Cikgu ada
Qur'an, cikgu akan letakkannya di tengah karpet.
Sekarang anda berdiri di luar karpet.
Permainannya adalah, bagaimana caranya
mengambil Qur'an yang ada di tengah tanpa
memijak karpet?"Murid-muridnya berpikir . Ada
yang mencuba alternatif dengan tongkat, dan lain-
lain.

Akhirnya si Guru memberikan jalan keluar,
digulungnya karpet, dan ia ambil Qur'an. Ia
memenuhi syarat, tidak memijak karpet."Murid-
murid, begitulah ummat Islam dan musuh-
musuhnya...Musuh-musuh Islam tidak akan
memijak-mijak anda dengan terang-
terang...Kerana tentu anda akan menolaknya
mentah mentah. Orang biasapun tak akan rela
kalau Islam dihina dihadapan mereka. Tapi
mereka akan menggulung anda perlahan-lahan
dari pinggir, sehingga anda tidak sedar.""Jika
seseorang ingin membuat rumah yang kuat, maka
dibina tapak yang kuat.

Begitulah Islam, jika ingin kuat, maka bangunlah
aqidah yang kuat."" Sebaliknya, jika ingin
membongkar rumah, tentu susah kalau tapaknya
dulu, tentu saja hiasan-hiasan dinding akan
dikeluarkan dulu, kerusi dipindahkan dulu, Almari
dibuang dulu satu persatu, baru rumah
dihancurkan...""Begitulah musuh-musuh Islam
menghancurkan kita. Ia tidak akan menghentam
terang-terangan, tapi ia akan perlahan-lahan
meletihkan anda.""Mulai dari perangai anda, cara
hidup, pakaian dan lain-lain, sehingga meskipun
anda muslim, tapi anda telah meninggalkan
ajaran
Islam dan mengikuti cara yang mereka... Dan
itulah yang mereka inginkan."

"Ini semua adalah fenomena Ghazwul Fikri
(perang pemikiran). Dan inilah yang dijalankan
oleh musuh musuh kita.."Kenapa mereka tidak
berani terang-terang memijak-mijak cikgu?" tanya
mereka"Sesungguhnya dahulu mereka terang-
terang menyerang, misalnya Perang Salib,
Perang Tartar, dan lain-lain. Tapi sekarang tidak
lagi..
apa lagi yg tercengang2 tu?? ayuh kita kejutkan umat Islam lain yg masih tertidur!!!

Sebelum adanya Malaya dan Malaysia

KONTRAK SOSIAL MALAYSIA

1. Sebelum adanya Malaya dan Malaysia, semenanjung ini dikenali
sebagai Tanah Melayu.

2. Hanya berkata ini akan sebabkan kita dituduh bersifat perkauman.

3. Untuk terangkan berkenaan asal-usul kontrak sosial Malaysia saya
terpaksa imbas semula sejarah.

4. Melalui perjanjian-perjanjian yang ditandatangani Raja-Raja
Melayu Semenanjung, British telah mendapat hak untuk menakluk Negeri-
negeri Melayu. Perjanjian-perjanjian ini mengakui dan mengesahkan
Negeri-negeri ini sebagai Negeri-negeri Melayu. Tidak ada sesiapa
pun yang membantah. Orang Asli juga menerima keadaan ini dengan
penerimaan oleh mereka pemerintahan Raja-Raja Melayu.

5. Pada mulanya penduduk yang tinggal di Negeri-negeri ini dibahagi
kepada orang Melayu dan Orang Asli yang merupakan rakyat Raja-raja
Melayu dan tetamu asing yang tidak dianggap sebagai rakyat kepada
Raja-raja Melayu. Tidak ada kewarganegaraan mahupun dokumen
berkenaan taraf kerakyatan sepertimana di kebanyakan negara-negara
lain.

6. Tetamu asing ini hidup mewah di Negeri-negeri Melayu di bawah
pentadbiran British dan di jajahan British di Pulau Pinang, Melaka
dan Singapura. Orang Melayu yang menjadi rakyat kepada Raja-raja
Melayu dan Raja-raja Melayu sendiri tidak sikitpun merasa tergugat
dengan bilangan besar orang bukan Melayu dan perbezaan jurang
kekayaan dan kemajuan di antara tetamu asing ini dan rakyat Raja-
Raja Melayu. Mereka tidak terfikir yang orang asing yang menetap di
negara ini akan menuntut hak kewarganegaraan.

7. Apabila Jepun menakluk Negeri-negeri Melayu dan Negeri-negeri
Selat, orang Cina merasa tidak selamat kerana Jepun merupakan musuh
tradisi mereka.

8. Ramai orang Cina telah menubuhkan dan menganggotai angkatan
gerila dan lari ke dalam hutan. Apabila Jepun serah diri, gerila-
gerila Cina ini keluar dan merampas balai-balai polis di kawasan
pedalaman dan isytihar yang mereka adalah pemerintah negara ini.
Mereka menangkap ramai orang, Cina dan Melayu dan beberapa daripada
mereka ini dibunuh.

9. Orang Melayu di kampung-kampung membalas dengan membunuh orang
Cina di kawasan luar bandar. Ketegangan timbul dan pertempuran
antara Cina dan Melayu dielak hanya dengan kedatangan angkatan
tentera British. Tetapi perasaan marah dan benci antara kedua-dua
kaum ini tetap tinggi.

10. Di dalam keadaan tegang ini British mencadang penubuhan Malayan
Union yang akan memberi "tetamu-tetamu" ini hak kerakyatan yang
tidak membezakan mereka daripada orang Melayu.

11. Orang Melayu menolak Malayan Union dan cadangan hak kerakyatan
ini. Mereka paksa British untuk kembali keapda keadaan asal atau
status quo ante di dalam Persekutuan Tanah Melayu (Federation of
Malaya) yang baru.

12. Hanya orang Cina yang menjadi rakyat Negeri-negeri Selat layak
untuk mendapat kerakyatan di dalam Persekutuan yang baru ini. Sudah
tentu warganegara keturunan Melayu jauh lebih ramai daripada rakyat
Malaya yang berketurunan Cina.

13. Pemimpin-pemimpin Cina merayu kepada British, yang kemudiannya
menekan Presiden UMNO, Dato Onn Jaafar supaya mencadangkan agar UMNO
dibuka kepada semua kaum. Cadangan ini ditolak lain-lain pemimpin
UMNO dan Dato Onn terpaksa melepaskan jawatan.

14. British terus beri tekanan kepada orang Melayu untuk bersikap
lebih terbuka berkenaan soal kerakyatan bagi orang bukan Melayu.

15. Presiden UMNO Tunku Abdul Rahman memutuskan untuk menubuhkan
pakatan dengan MCA (Malaysian Chinese Association) dan MIC
(Malaysian Indian Congress). Dalam pilihanraya Majlis Perundangan
Persekutuan (Federal Legislative Assembly) 1955, oleh kerana
kurangnya kawasan majoriti penduduk Cina dan India, MCA dan MIC
terpaksa letak calon mereka di kawasan yang mempunyai majoriti
Melayu selepas UMNO bersetuju untuk tidak bertanding di kawasan-
kawasan ini dan sebaliknya menyokong calon Cina MCA dan calon India
MIC.

16. Begitu sokongan orang Melayu terhadap calon Perikatan MCA dan
MIC hinggakan mereka menang walaupun menentang calon Melayu daripada
PAS. Calon MCA dan MIC kesemuanya menang. Hanya UMNO kalah satu
kerusi kepada PAS.

17. Tunku sebagai Ketua Menteri Persekutuan Tanah Melayu kemudian
memutus untuk menuntut kemerdekaan. British terus berkeras menuntut
hak kerakyatan bagi orang Cina dan India sebagai syarat memberi
kemerdekaan.

18. Untuk mengatasi halangan British terhadap kemerdekaan dan untuk
memenangi sokongan orang Cina dan India Tunku memutuskan untuk beri
satu juta kerakyatan kepada kedua-dua komuniti ini berdasarkan hanya
kepada permastautin. Salah seorang rakyat baru yang menonjol ialah
(Tun) Leong Yew Koh, bekas general di dalam angkatan tentera
nasional China yang kemudiannya dilantik Gabenor Melaka.

19. Di peringkat ini pemimpin-pemimpin ketiga-tiga parti yang
berdasarkan kepada kaum yang telah mendirikan Kerajaan pemerintahan
sendiri di dalam Persekutuan Tanah Melayu (Federation of Malaya)
British telah berbincang dan mencapai persetujuan berkenaan syarat
perhubungan antara ketiga-tiga kaum di dalam Persekutuan Tanah
Melayu yang merdeka.

20. Ianya merupakan agihan yang sama rata. Sebagai balasan untuk
satu juta kerakyatan bukan Melayu, orang bukan Melayu mesti mengakui
kedudukan istimewa orang Melayu sebagai Bumiputera. Beberapa
peruntukan undang-undang seperti kedudukan Islam sebagai agama
rasmi, pengekalan tanah rizab Melayu, kedudukan Raja-raja Melayu dan
adat istiadat Melayu dan pengagihan jawatan dalam Kerajaan juga
termasuk di dalam persefahaman ini.

21. Dalam soal Bahasa Kebangsaan, Bahasa Melayu telah dipersetujui
sebagai Bahasa Kebangsaan. Bahasa Inggeris pula sebagai bahasa ke-
dua. Kaum Cina dan India boleh terus gunakan bahasa mereka tetapi
bukanlah sebagai bahasa rasmi untuk berkomunikasi.

22. Sekolah rendah Cina dan Tamil juga boleh menggunakan bahasa
masing-masing sebagai bahasa pengajar. Bahasa-bahasa ini juga boleh
digunakan di sekolah menengah, tetapi hanya di sekolah menengah
swasta.

23. Di pihak mereka pemimpin-pemimpin Cina dan India yang mewakili
parti mereka menuntut agar kerakyatan dijadikan hak mereka yang
tidak boleh ditarik balik, mereka dibenar kekalkan bahasa, agama dan
budaya mereka dan sebagai rakyat mereka diberikan hak politik
sepertimana yang diberikan kepada semua rakyat.

24. Kebanyakan persetujuan dan persefahaman ini terkandung di dalam
Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu merdeka. Bagi setiap yang
diperuntukkan kepada orang Melayu, akan sentiasa terdapat peruntukan
bagi yang bukan Melayu. Tidak ramai yang sebut akan hakikat ini.
Yang menarik perhatian ramai dan yang menjadi tajuk perbalahan ialah
apa yang diperuntukkan kepada orang Melayu dan lain-lain kaum
Bumiputera sahaja.

25. Demikian walaupun Bahasa Melayu dijadikan Bahasa Kebangsaan,
bahasa Cina dan Tamil tetap bebas digunakan di sekolah Cina dan
Tamil. Peruntukan ini tidak terdapat di mana-mana negara lain.
Bahkan di negara-negara yang liberal sekalipun tidak terdapat
jaminan seperti ini yang termaktub di dalam Perlembagaan.

26. Bahasa Kebangsaan ini haruslah dipelajari semua orang agar
setiap warganegara Malaya dapat berkomunikasi antara satu sama lain
di mana-mana sahaja.

27. Difahamkan bahasa Cina yang di maksudkan di dalam persefahaman
tersebut adalah dialek-dialek Cina yang ditutur di Malaysia dan
bukannya bahasa kebangsaan negeri China. Demikian bagi kaum India
Malaya bahasa Tamil digunakan dan bukannya Hindi atau Urdu atau apa-
apa bahasa pun yang menjadi bahasa Kebangsaan di India. Tetapi para
pendidik aliran Cina kemudiannya mengguna Bahasa Cina yang menjadi
bahasa Kebangsaan negara China iaitu Mandarin.

28. Islam adalah agama rasmi tetapi agama-agama lain boleh dipraktik
penganut masing-masing tanpa apa-apa halangan. Sebagai agama rasmi
Islam mendapat bantuan Kerajaan. Tiada tersebut tentang bantuan bagi
mana-mana agama lain. Bukan Melayu tidak menekankan tentang ini dan
Perlembagaan Persekutuan tidak pun sebut tentang bantuan Kerajaan
terhadap agama lain. Namun sokongan dan bantuan tetap diberikan.

29. Kuota ditetapkan bagi kakitangan Kerajaan (Malayan Civil
Service) dimana orang Melayu akan mendapat empat tempat bagi setiap
satu yang diberikan kepada orang Cina dan India. Walaubagaimanapun,
jawatan profesional diiktiraf terbuka bagi semua kaum kerana
dianggap tidak mungkin terdapat cukup bilangan orang Melayu untuk
mengisi jawatan-jawatan tersebut.

30. Hasilnya pada awal kemerdekaan terdapat lebih ramai kaum bukan
Melayu daripada Melayu yang mengisi jawatan dalam Divisyen Satu.

31. Yang Di-Pertuan Agong atau Raja-raja Melayu akan menentukan
kuota biasiswa dan lesen bagi orang Melayu. Tetapi tiada sesiapa
yang akan dirampas mana-mana permit atau lesen hanya untuk diberikan
kepada kaum Bumiputera.

32. Kedudukan Raja-raja Melayu termaktub dan tidak boleh
dipersoalkan. Seorang Yang Di-Pertuan Agong akan dipilih daripada
sembilan Raja-raja Melayu dan akan berkhidmat selama lima tahun.

33. Raja-raja akan menjadi Raja berperlembagaan. Kuasa eksekutif
akan dilaksanakan oleh Menteri Besar, Ketua Menteri dan Perdana
Menteri yang dipilih dan dibantu ahli majlis atau Kabinet. Amalan
British dijadikan contoh.

34. Persetujuan yang paling penting ialah pelaksanaan Demokrasi
Berparlimen digabungkan dengan Raja Berperlembagaan, sekali lagi
seperti yang diamalkan di United Kingdom. Harus diingat pihak
British telah mengenakan Kerajaan Kolonial kuku besi ke atas Negeri-
negeri Melayu dengan kuasa diletak pada Pejabat Kolonial di London.

35. Sebelum ini Negeri-negeri Melayu diperintah secara feudal di
mana Raja-raja Melayu mempunyai kuasa mutlak. Hanya golongan
bangsawan yang memain peranan dalam politik negeri. Rakyat Melayu
tidak langsung ada apa-apa hak politik. Sudah tentu tetamu juga
tidak mempunyai suara dalam hal-hal berkenaan politik. Warganegara
British keturunan Cina dan India juga tidak mempunyai apa-apa suara
walaupun mereka boleh dilantik sebagai Ahli Kehormat Majlis Kerajaan
Tempatan atau Perundangan.

36. Keputusan untuk melaksana sistem Kerajaan berlandaskan demokrasi
merupakan satu langkah radikal di dalam pentadbiran Kerajaan di
Persekutuan Tanah Melayu dan Negeri-negeri Melayu. Ini dipersetujui
pemimpin ketiga-tiga kaum terbesar yang diwakili parti-parti politik
UMNO, MCA dan MIC. Tidak syak lagi yang parti-parti ini mewakili
sebahagian besar daripada ketiga-tiga masyarakat di Malaya. Pihak
Komunis dan yang berhaluan kiri lain tidak menyatakan persetujuan
mereka terhadap persefahaman ini.

37. Suruhanjaya Reid diberi penerangan tentang perjanjian dan
persefahaman ini agar ianya akan dimasukkan kedalam Perlembagaan
yang akan digubal. Ketiga-tiga parti meluluskan Perlembagaan yang
digubal setelah beberapa pindaan dilakukan. Kesannya Perlembagaan
ini menjadi kontrak yang mengikat ketiga-tiga kaum di Persekutuan
Tanah Melayu menjelang merdeka pada tahun 1957.

38. Apabila Sabah dan Sarawak menyertai Negeri-negeri Semenanjung
untuk membentuk Malaysia kontrak sosial ini di panjangkan kepada
kedua-dua negeri ini. Orang Bumiputera Sabah dan Sarawak di beri
taraf yang sama dengan orang Melayu. Pada masa ini juga perkataan
Bumiputera diperkenalkan untuk membezakan orang Melayu dan orang
Bumiputera Sabah, Sarawak daripada yang berketurunan pendatang.
Kerana Bahasa Melayu dugunakan secara meluas di negeri-negeri Borneo
tidak ada kesulitan bagi penerimaan Bahasa Melayu sebagai Bahasa
Kebangsaan. Walaupun kaum Bumiputera di kedua-dua negeri ini bukan
semuanya orang Islam ini tidak memerlukan pindaan kepada
Perlembagaan apabila perkataan Bumiputera diterima. Tetapi definisi
rasmi bagi orang Melayu tetap tidak berubah.

39. Oleh itu pembentukan kontrak sosial dimaktubkan dalam pertama,
Perlembagaan Persekutuan Tanah Melayu dan seterusnya Malaysia. Untuk
mengatakan yang ianya tidak wujud samalah dengan menidakkan
kandungan Perlembagaan yang diasaskan kepada penerimaan oleh
pemimpin-pemimpin ketiga-tiga kaum terhadap kontrak sosial yang
asal.

40. Kesemua tindakan susulan oleh Kerajaan adalah hasil daripada
kontrak sosial ini. Hakikatnya pencetus kontrak sosial ini dan
pewaris-pewaris mereka yang diiktiraf rakyat di setiap Pilihanraya
Umum menunjukkan kesediaan rakyat untuk menghormati kontrak sosial
ini.

41. Menidakkan kewujudan kontrak sosial ini ialah seperti berkata
yang Malaysia ini wujud di dalam suasana kekosongan, tidak ada
Perlembagaan dan undang-undang yang berlandaskan kontrak ini.

42. Pelaksanaan kontrak sosial ini memerlukan pemahaman semangatnya
yang mendalam. Kontrak sosial ini bertujuan mewujudkan satu negara
berbilang kaum yang stabil dan harmoni. Apa jua faktor yang akan
akibatkan ketidakstabilan dan menghasilkan ketegangan di antara kaum
haruslah dianggap tidak sesuai dengan semangat kontrak sosial ini.

43. Selama 50 tahun tidak ada sesiapa yang menyoal kontrak sosial
ini. Malahan hari ini pun majoriti kaum Cina dan India dan
Bumiputera Melayu dan kaum Bumiputera Sabah dan Sarawak menerima
kontrak sosial ini. Tetapi kerana Dato Seri Abdullah Ahmad Badawi
pada asasnya kalah dalam pilihanraya 2008 dan sekarang mengetuai
Kerajaan yang lemah, pihak ekstrimis dan penyanggah sekarang ini
mempersoalkan kontrak sosial ini. Majlis Peguam kini telah menjadi
sebuah parti politik yang percaya bahawa kepakarannya dalam undang-
undang akan mengecualikan ianya daripada dipersoal tentang
kelayakannya dan objektif politiknya.

44. UMNO Abdullah tidak berdaya menangkis apa-apa serangan terhadap
kontrak sosial ini. Jika apa-apa terjadi Abdullah dan UMNO harus
dipertanggungjawabkan.

THE MALAYSIAN SOCIAL CONTRACT

1. Before there was Malaya and Malaysia the peninsular was known as
Tanah Melayu, or Malay Land.

2. Saying this alone would result in accusations of being racist.

3. But I need to go back in history if I am going to be able to
explain about Malaysia's social contract.

4. Through treaties signed by the Rulers of the Malay States of the
Peninsular the British acquired the right to rule the Malay States.
These treaties obviously recognised and legitimised the States as
Malay States. No one disputed this. Even the aborigines accepted
this as shown by their submission to the rule of the Malay Sultans.

5. Initially the peoples living in the States were divided into
indigenous Malays and aborigines who were subjects of the Malay
rulers and foreign guests who were not subjects of the rulers. There
were no citizenship or documents about citizenship status as in most
countries.

6. The foreign guests prospered in the British ruled Malay States
and in the British colonies of Penang, Malacca and Singapore. The
Malay subjects of the Rulers and the Rulers themselves did not feel
threatened by the numbers of these non-Malays and the disparities
between the general wealth and progress of the foreign guests and
the subjects of the Rulers. They did not think that the foreigners
who had settled in the country would ever demand citizenship rights.

7. When Japan conquered the Malay States and the colonies of the
Straits Settlements, the Chinese felt insecure as the Japanese were
their historical enemies.

8. Many Chinese formed and joined guerilla forces and disappeared
into the jungle. When Japan surrendered the Chinese guerillas came
out and seized many police stations in the interior and declared
that they were the rulers of the country. They seized many people,
Chinese and Malays and executed a number of them.

9. Malay villagers retaliated by killing the Chinese in the rural
areas. Tension rose and a Sino-Malay war was only averted because of
the arrival of British forces. But the ill feeling and animosity
between the two races remained high.

10. It was in this tensed situation that the British proposed the
Malayan Union which would give the "guests" the right of citizenship
as indistinguishable from that of the Malays.

11. The Malays rejected the Malayan Union and its citizenship
proposal. They forced the British to return to the status quo ante
in a new Federation of Malaya.

12. Only Chinese who were British subjects in the colonies of the
Straits Settlements were eligible to become citizens in this new
Federation. Naturally the Malay citizens far outnumbered the Chinese
Malayan citizens.

13. Chinese leaders appealed to the British, who then persuaded the
UMNO President, Dato Onn Jaafar to propose to open UMNO to all
races. This proposal was rejected by the other UMNO leaders and Dato
Onn had to resign.

14. The British kept up the pressure for the Malays to be more
liberal with citizenship for non-Malays.

15. Tunku Abdul Rahman, the President of UMNO decided on a coalition
with MCA (Malaysian Chinese Association) and the MIC (Malaysian
Indian Congress). In the 1955 elections to the Federal Legislative
Assembly, since there were very few constituencies with Chinese or
Indian majorities, the MCA and MIC partners had to put up candidates
in Malay majority constituencies after UMNO undertook not to contest
in these constituencies but to support MCA Chinese and MIC Indian
candidates instead.

16. Such was the support of the Malays for the MCA and MIC alliance
candidates that they won even against Malay candidates from PAS. The
MCA and MIC candidates all won. Only UMNO lost one constituency
against PAS.

17. The Tunku as Chief Minister of a self-governing Federation of
Malaya then decided to go for independence. The British continued to
inisist on citizenship rights for the Chinese and Indians as a
condition for giving independence.

18. To overcome British resistance to independence and to gain the
support of the Chinese and Indians, the Tunku decided to give one
million citizenship to the two communities based purely on
residence. One notable new citizen was (Tun) Leong Yew Koh, a former
general in the Chinese National Army who was later appointed
Governor of Malacca.

19. It was at this stage that the leaders of the three communal
parties who had formed the Government of self-governing British
Federation of Malaya, discussed and reached agreement on the
relationship between the three communities in an independent
Federation of Malaya.

20. It was to be a quid pro quo arrangement. In exchange for the one
million citizenships the non-Malays must recognise the special
position of the Malays as the indigenous people. Certain laws such
as the pre-eminence of Islam as the state religion, the preservation
of Malay reserve land, the position of the Malay Rulers and Malay
customs and the distribution of Government jobs were included in the
understanding.

21. On the question of national language it was agreed that Malay
would be the national language. English should be the second
language. The Chinese and Indians could continue to use their own
languages but not in official communication.

22. Chinese and Tamil primary schools can use their languages as
teaching media. They can also be used in secondary schools but these
have to be private schools.

23. For their part the Chinese and Indian leaders representing their
parties and communities demanded that their citizenship should be a
right which could not be annulled, that they should retain their
language, religion and culture, that as citizens they should have
political rights as accorded to all citizens.

24. Much of these agreements and understandings are reflected in the
Federal Constitution of Independent Malaya. For everything that is
accorded the Malays, there is always a provision for non-Malays. Few
ever mention this fact. The only thing that attracts everyone's
attention and made a subject of dispute is what is accorded the
Malays and other indigenous people.

25. Thus although Malay is to be the National Language, Chinese and
Tamil can be used freely and in the Chinese and Tamil schools. In no
other country has there been a similar provision. Even the most
liberal countries do not have this constitutional guarantee.

26. The national language is to be learnt by everyone so that
Malayan citizens can communicate with each other everywhere.

27. It was understood also that the Chinese language referred in the
understanding were the Chinese dialects spoken in Malaysia, not the
national language of China. Similarly for Malayan Indians the
language was Tamil, not Hindi or Urdu or whatever became the
national language of India. However, the Chinese educationists later
insisted that the Chinese language must be the national language of
China i.e. Mandarin.

28. The official religion is Islam but other religions may be
practised by their adherents without any restriction. As the
official religion, Islam would receive Government support. Nothing
was said about support for the other religions. The non-Malays did
not press this point and the Federal Constitution does not mention
Government support for the other religions. Nevertheless such
support have been given.

29. A quota was fixed for the Malayan Civil Service wherein the
Malays would get four posts for every one given to Chinese or
Indians. However it was recognised that the professional post would
be open to all races as it was never thought possible there would be
enough Malays to take up these posts.

30. The result was that in the early years of independence there
were more non-Malays in Division 1 than Malays.

31. The Agong or the Rulers of the States should determine quotas of
scholarships and licences for Malays. But no one should be deprived
of whatever permits or licences in order to give to Bumiputras.

32. The position of the Malay Rulers was entrenched and could not be
challenged. There would be a Paramount Ruler chosen from among the
nine Rulers who would serve for five years.

33. The rulers were to be constitutional rulers. Executive power was
to be exercised by elected Menteris Besar, Ketua Menteri (Chief
Minister) and Prime Minister, assisted by members of councils and
cabinets. The British practice was to be the model.

34. The most important understanding was the adoption of
Parliamentary Democracy with a Constitutional Monarch, again after
the United Kingdom model. It should be remembered that the British
imposed an authoritarian colonial Government on the Malay State, the
power resting with the Colonial Office in London.

35. Before these the Malay States were feudal with the Malay Rulers
enjoying near absolute power. Only the elites played a role in State
politics. The Malay subjects had no political rights at all.
Certainly the guests had no say in politics. Even the Chinese and
Indian British citizens had no say though they may be appointed as
Municipal or Legislative Councillors.

36. The decision to adopt a democratic system of Government was a
radical step in the governance of the Federation of Malaya and of
the Malay States. This was agreed to by the leaders of the three
major communities as represented by their political parties i.e.
UMNO, MCA and MIC. There can be no doubt that these parties
represented the vast majority of the three communities in Malaya.
The Communists and the other leftists did not signify their
agreement to the understanding.

37. The Reid Commission was briefed on all these agreements and
understanding so that they will be reflected in the Constitution to
be drawn up. All the three parties approved this Constitution after
several amendments were made. In effect the Constitution became a
contract binding on all the three communities in the Federation of
Malaya upon attaining independence in 1957.

38. When Sabah and Sarawak joined the Peninsular States to form
Malaysia the social contract was extended to the two Borneo States.
The natives of Sabah and Sarawak were given the same status as the
Malays. At this time the word Bumiputra was introduced to
distinguish the indigenous Malays and Sabah, Sarawak natives from
those descendants of foreign immigrants. Because Malay was widely
used in the Borneo States there was no difficulty in the acceptance
of Malay as the national language. The fact that the natives of the
two states are not all Muslims necessitated no change in the
Constitution once the word Bumiputra was accepted. But the official
definition of a Malay remained.

39. The embodiment of the social contract is therefore the
Constitution of first, the Federation of Malaya and then Malaysia.

40. To say it does not exist is to deny the contents of the
Constitution which was based upon the acceptance by the leaders of
the three communities of the original social contract.

41. All subsequent actions by the Government were the results of
this social contract. The fact that the initiators of this social
contract and their successors were endorsed by the people in every
election reflects the undertaking of the people to honour this
social contract.

42. Saying that the social contract does not exist is like saying
that Malaysia exists in a vacuum, without a Constitution and laws
based on this Constitution.

43. Implementing the social contract requires understanding of its
spirit as much as the letter. The social contract is aimed at
creating a multi-racial nation that is stable and harmonious. Any
factor which would cause instability and result in confrontation
between the races must be regarded as incompatible with the spirit
of the social contract.

44. For 50 years no one seriously questioned the social contract.
Even today the majority of Chinese and Indians and the indigenous
Malays and natives of Sabah and Sarawak accept the social contract.
But because Dato Seri Abdullah Ahmad Badawi basically lost the 2008
election and now heads a weak Government the extremists and
erstwhile detractors have questioned the social contract. The Bar
Council has now become a political party believing that its
expertise in law will exempt it from being questioned as to its
credentials and its political objectives.

45. Abdullah's UMNO is incapable of countering any attack on the
social contract. If anything untoward happens Abdullah and UMNO must
bear responsibility.

*****

__._,_.___

 

 

.

__,_._,___